atila

FİDANLAR Kİ İŞDÜŞÜMÜDÜR SEVDAMIN

Yosun rengi gözlerinin başlattığı
yürek yangınlarımın küllerinden
Bakır rengi şafakla beraber yaşam bulur Anka Kuşu

Tadılmamış zamanlardan başlar masalım
Uykusuz ve yorgun kervanlar geçer
samanyoluna karışıp da Kaf Dağı’na

Geceyi bir çığlık böler
Güneşin kavurduğu çorak topraklar altında kalmış
bin yıllık tohumlar gibi çatlar masalın ortasında
açılan bir duvak olur sevda

Büyür masalın içinde yaprakları
Uzanır dalları
uzanır suya hasret, bin yıllık özlemle dudaklarına

Fidanlar ki izdüşümüdür sevdamın

Sevdam
Arka arkaya yalnızlıklardan yaşam bulan
yeni sürgün fidanların ucundaki yapraktır
Rüzgar değmeden
şafak zamanı titreyen  

Atila Işık