YÜZLERİNİ YİTİRMİŞ KİMLİKSİZ HAYALLER
| YÜZLERİNİ YİTİRMİŞ KİMLİKSİZ HAYALLER gece derin uykuda iken ayak sesleri çekilmiş kaldırımlarda karanlığın koynuna yürüyorum sıkı kapatılmış perdelerden sızan ışıklar sarı birer leke gibi yoluma çıkar yüzlerini yitirmiş kimliksiz hayaller bir hüzünlü şarkının nakaratını bin yıllık yalnızlığıma katık eder kaç kişiler ve nereden geldiler bağdaş kurup ayak yorgunu kaldırımlara sorguya çekilir yalnızlığım terklerime vedalarıma otopsiler yapılır yürek kanlarımın damladığı masalarda neşterler dokunur yalnızlığın sardığı tenime yüreğim tutunmaya çalışır bir sevdanın sıcaklığına kibritin göz kamaştıran ışığından korkar yüzlerini yitirmiş kimliksiz hayaller nasıl geldilerse yalnızlığıma kelebeğin kanat çırpması kadar kolayca çıkıp giderler yalnızlık yüreğimi titretir bir acı kahvenin dostluğunu ararım sıkı kapatılmış perdelerin sakladığı evlerde dokunurum zillere kapıları açan olmaz |
Atila Işık |